Suriye’ye saldırması için İsrail’i kim teşvik etti?

7 Ekim 2023’ten sonra İngiltere ve Almanya’nın İsrail’e desteği çok daha görünür hâle geldi. Destek kelimesinin bu iki ülkenin İsrail’le ilişkisini tanımlamak bakımından yeterli olmadığını tekrar etmekte fayda var. Çünkü Almanya özellikle Batı Şeria’nın kolonizasyonunda fiilen yer alarak Filistin topraklarındaki yayılmacı saldırganlığın bir parçası olmuştur. 7 Ekim’den hemen sonra Alman devlet adamları İsrail’e gitmiş ve Gazze’ye yönelik olağanüstü saldırıların da bir parçası olduklarını göstermişti. İngiltere ise Güney Kıbrıs’taki üssünden çok yönlü katılımla Gazze’ye yönelik tarihî saldırıların bir parçası hâline geldi. Elbette İngiltere’nin BAE ve İsrail’le ortaklaşa yürüttükleri operasyonları ayrıca ele almak gerekir. Dolayısıyla bu iki ülkenin İsrail’le ilişkisini “ortaklık” düzeyinde ele almak gerekir. Fakat açık iştirake rağmen bu iki ülkenin İsrail’le ilişkisi farklı kavramlarla tanımlanıyor. Hâlbuki İsrail 1920’den itibaren yerleşimci kolonyal bir yapı olarak İngiltere manda yönetimi döneminde inşa edilmiş, Almanya ise her döneminde İsrail kolonisine yardım etmişti.

İngiltere ve Almanya’nın İsrail’le iştiraki sıradan bir mesele değildir. Özellikle İngiltere’de devlet, hükûmet ve seçkinler düzeyinde İsrail’le ilişkiler daima Filistinlileri yok sayma üzerine kurulmuştur. İngiltere kamuoyunda ise aynı düzeyde bir kararlılıktan bahsetmek doğru olmaz. 7 Ekim 2023’ten sonra İngiliz kamuoyunda İsrail aleyhine bir değişim görülmeye başlandı. Üstelik İngiliz basını İsrail’in suçlarını görünmez kılmak için çok yoğun bir faaliyet yürütüyor. Bu değişime karşın David Cameron gibi en üst basamaklara çıkan kimseler İsrail’i ve Siyonist yöneticileri korumak için uluslararası sistemi yıkmayı dahi göze aldı. İngiliz elitleri için İngiltere’de ve ABD’de toplumun birbirinden farklı kesimlerinin kitlesel olarak İsrail’den uzaklaşması çok önemli bir meseledir. Tam da bu bağlamda kamuoyunda meydana gelen bu değişimi durdurmak ve tersine çevirmek için müdahalelerde bulunacaklarını düşünebiliriz. Örneğin İngiliz kamuoyundaki tarihî Türk imgelerini yeniden canlandırmak istemeleri pekâlâ mümkündür. Oryantalist birikimi ciddiye almak gerekir. İsrail, bu birikimi harekete geçirmek için ortaya çıkan fırsatları mutlaka değerlendirecektir. Eğer böyle bir fırsat çıkmazsa hatta aksi yönde gelişmeler var ise farklı bir arayışa girmekten de çekinmeyeceklerdir.

Türkiye sınırına çok yakın bir bölgede, İdlib kırsalında bulunan Ebu Zuhur Askerî Havaalanının İsrail tarafından bombalanmasını İngiltere ve Almanya kamuoylarında meydana gelen değişimlerle ilişkilendirebiliriz. Önceki yazıda İsrail’in Filistinlileri ve çevrede yer alan ülkeleri hazır olmadıkları zamanlarda savaşa sürüklediğini ifade etmiştim. İsrail’in başarı hikâyesi aslında bu saldırgan tutumunda yatıyordu. İsrail benzer bir baskıyı Suriye üzerinde de kurdu ve Şara’yı savaşa zorladı. Fakat bu sefer istediğini elde edemediği gibi karşısına Mekke Savunma Anlaşması çıktı. Suriye’nin de bu anlaşmaya dâhil olacağı konuşuluyor. İsrail ve Amerika, İran’a yönelik saldırılarda da istediğini elde edemedi. Bu saldırılardan sonra da İngiltere ve ABD sokaklarında İsrail’e ve Siyonizm’e destek daha da düştü. Anglosakson dünyada ve Germenler arasında İsrail’e yönelik kamu desteğinin kaybolması çok önemli bir hadisedir. Bu düşüşün entellektüeller ve akademi dünyası üzerinde de yansımaları olacaktır. Bu ölümcül gelişmeyi durdurmak isteyeceklerini düşünebiliriz. Bunun için de Türk düşmanlığına yeniden hayat vermek isteyeceklerdir.

7 Ekim 2023’ten sonra meydana gelen hadiseleri değişim kavramı ile tanımlamak herhâlde yeterli olmayacaktır. Hatta ileriki dönemlerde yapılacak çalışmalarda sarsıcı değişimleri biraz daha geriden başlatmak gerekebilir. Bu tartışılabilir bir durum fakat 7 Ekim 2023’ten sonra meydana gelen sarsıcı değişimlerin oldukça yıkıcı müdahaleleri beraberinde getireceğini de düşünmek gerekir. Gerçekten de kritik eşik aşıldı. Bu sebeple sadece ABD-İsrail ilişkilerine odaklanmamalıyız.

İsrail’i Yahudileri merkeze alarak düşünmek ve Avrupa ülkelerinin İsrail’le ilişkisini Yahudi gücüne boyun eğmekle izah etmek geçmişte çok ciddi yanılgılara sebep oldu. Aynı yanlışlar bugün de tekrar edildiği için İngiltere ve Almanya gibi ülkelerin bugünkü yayılmacı saldırganlıkla ilişkisi dikkat çekici bir şekilde gündeme gelmiyor. Bundan sonra bu iki ülkeyi daha dikkatli takip etmek gerekecek. İsrail’i Suriye’ye saldırmaya teşvik ettiklerini de düşünebiliriz.