Apo ve sosyal bütünlük meselemiz

Türkiye Apo''yu canlı olarak yakalamakla önemli bir başarıya imza attı. Bu başarıda Türkiye açısından aslan payının, Genelkurmay''a ait olduğuna kuşku yok. Orgeneral Kıvrıkoğlu, mesleğini siyasete tercih eden bir kurmay olarak farklı bir kişilik. Nitekim onun bu farklı kişiliği, ülkede bazı önemli gelişmeleri de beraberinde getirdi. Devlet yönetimine tünemiş bazı çetelerin çökertilmesinden sonra, nihayet otuz bin kişinin ölümü ve seksen milyar doların kaybı ile neticelenen pis bir savaşı da büyük ölçüde budadı.

Yalnız Apo''nun yakalanması ve cezalandırılması ile herşeyin bir anda düzeleceği ve sosyal barışın sağlanacağı beklenmemelidir. Sosyal barışın sağlanması, daha çok uzun zaman alacaktır. Çünkü kabul etmeliyiz ki, bu hengâmede çok canlar yakılmıştır. Eziyetler ve haksızlıklar yapılmıştır. Terör vesile kılınarak pekçok masum da incitilmiştir. İncitilen gönüllerin rehabilitasyonu, herhalde devletin hemen başlaması gereken en önemli görevleri arasında bulunmaktadır.

Yakın tarihimiz hep iç düşman yaratmak ve onunla mücadele etmek şeklinde geçtiği için sosyal barışı sağlamakta ciddi zorluklar çektiğimiz bir vakıadır. Halbuki bizler, herkesi kendi gibi düşünmeyi, koruyup kollamayı emreden bir inancın da sahipleriyiz. Ferdiyetçilik bize yabancı bir anlayıştır. Buna rağmen sosyal barışı sağlayamamamız, yönetim tarzımızı, iç düşman yaratmak ve onunla mücadele etmek prensibine bina ettiğimizden olmalıdır.

Bu düşünce bir yönetim ilkesi haline gelirse, düşman hiç bitmez; tabiatiyle sosyal barışı sağlamak da mümkün olmaz. Nitekim 12 Eylül öncesinde millet, başka bir düşmanla mücadeleye şartlandırılmıştı. Sağ-sol kavgasıyla onbin insanımızı kaybettik. O dönemde aynı silahla sabahleyin bir sağcının, öğleden sonra da bir solcunun öldürülmesi keyfiyeti, herhalde meselenin "devlet yönetimi" boyutunu ciddi şekilde ortaya koymaktadır. 15 bin faili meçhulun da başka bir izahı yoktur.

Arkasından ortaya çıkan PKK belâsı da yine iç mücadele unsurunun yönetimi büyük ölçüde ilgilendiren bir boyutudur. Buna paralel olarak Alevî-Sünnî kamplaşmasının ortaya çıkarılması, Hacıbektaş ilçesinin Balkan Alevîliği''nin merkezi yapılacağının sâbık Başbakan tarafından ilanı ve kesintisiz eğitim paketinin Alevî vatandaşlara hediye edilmesi, yine yönetimle ilgili ciddi bir sosyal kırılmayı ifade etmektedir. Bir ülke için zenginlik kabul edilebilecek bazı farklılıkların bizzat yönetim tarafından kaşınarak yaraya dönüştürülmesi ile sosyal barışın sağlanması mümkün değildir. Bir millet bile olmayan ve halkının müşterek bir tarihi geçmişi de bulunmayan ABD''de, hemen herkes bir farklılığı temsil etmesine rağmen, yönetim bunu bir zenginlik kabul ederek ABD vatandaşlığı çerçevesinde sosyal bütünlüğü sağlamayı becerdi. Halbuki bin yıldır aynı kaderi paylaşan müşterek bir tarihe sahip olmamız, bizi sosyal bütünlüğü sağlamaya daha çok zorlamalıydı.

PKK belasının gücü kırılmaya başladığı sıralarda, irtica adıyla hemen bir başka iç tehlikenin öne sürülmesi de, yine yönetimin sosyal bütünlüğü sağlamaktaki basiretsizliğini gösteren önemli bir gerçek olarak önümüzde durmaktadır. Ülkemizin güneydoğusunda meydana getirilen sosyal kırılmanın, şimdi irtica yaygarasıyla bütün ülke sathında yaygınlaştırılmak istenmesi, ülkesini ve milletini seven insanların kabul edemeyeceği bir çılgınlıktır. Masum halkı, devletine düşman hale getirmeye zorlamak, müdebbir devlet adamlarının işi değildir.

Artık bunca badireden sonra ders alınacağını ve devlet olarak sosyal bütünlüğümüzü sağlamak için ciddi bir tavır değişikliğine gireceğimizi ümid etmek istiyoruz. Yoksa bütün bunların arkasında gerçek suçlu olarak ülkeyi yönetenlerin bulunduğuna inanılacaktır. PKK belasının bu kadar uzun sürmesinde ve bunca zararın sineye çekilmesinde, bazılarının rant devşirme arzularının yattığı kuşkuları uyanacaktır. Afrika''nın Kenya''sında yakalanabilen Apo''nun, yıllarca önce hemen yanıbaşımızda bulunduğu sırada ve gazetecilerimiz de röportaj yapmak için kuyruğa girdiklerinde neden yakalanamadığını izah da mümkün olmayacaktır. Tıpkı sınıfına girmek isteyen masum öğrencilere polis gücü ile ve panzerlerle saldırmanın izahının mümkün olmadığı gibi.