19:30, 22/08/2026, Cumartesi
Sosyal medyadaki "evlilik karşıtı" algı operasyonuna sokaktan yanıt: "Asıl sorun evlilik değil, değerlerin aşınması"
Sosyal medyada son dönemde yükselen "evlenmeyin", "evlilik özgürlüğü kısıtlar" veya "evlilik büyük bir pişmanlıktır" temalı içerikler, genç nesil üzerinde sistemli bir algı yönetimi yürütüyor. Evlilik kurumunu adeta kaçılması gereken bir "esaret" gibi sunan bu dijital illüzyona en net ve gerçekçi yanıt ise doğrudan sokağın sesinden geliyor. Söz Milletin sokak röportajları, evliliğin kendisinin değil; sosyal medya figürleri, tüketim çılgınlığı ve ahlaki yozlaşma nedeniyle aşınan toplumsal değerlerin evliliği zorlaştırdığını gözler önüne seriyor.
İşte sosyal medyadaki "evlilik kötü" algısının arkasına sığınan bahaneler ve sokağın sunduğu çarpıcı gerçekler:
1. "Özgürlük" maskesi altında bencillik ve tahammülsüzlük
Sosyal medyada "bireysel özgürlük" ve "rahatlık" adı altında pazarlanan yaşam tarzı, gerçekte ilişkilerde derin bir tahammülsüzlüğü ve sabırsızlığı besliyor. Dijital platformlar gençlere "hiçbir şeyden ödün vermeden" yaşayabilecekleri illüzyonunu aşılarken, evliliğin doğasında olan mücadele ve emek kavramlarını ise unutturuyor.
Röportajlarda eski kuşaklar ile yeni nesil arasındaki bu uçurum şu sözlerle açıkça ortaya konuyor:
"Zannedersem artık o yükü kaldıracak genç yok. Gençlerimiz daha çok böyle rahat... Evlilik büyük bir sorumluluk, ödün vermek, emek vermek demek. Şimdikiler mesela bir çocuk bakamıyorlar, biz üç çocuğa birden bakıyorduk. Şimdiki gençlerde o sabır yok. Hiçbir şeyinden ödün vermek istemiyor."
"Özgürlüğüm kısıtlandığı an orada durmam"
diyen yeni nesil anlayışı, aslında modern hayatın getirdiği bencilce bir "minnetsizlik" ve "vefasızlık" barındırıyor. Sosyal medyadaki figürlerin pompaladığı bu geçici hevesler, insanları her şeyin çok kolay tüketildiği, adeta "çorap değiştirir gibi sevgili değiştirilen" ve en ufak bir sorunda "hadi ayrılalım" denilen sabırsız bir kısırdöngüye sürüklüyor. Oysa evlilik, sosyal medyadaki bekar hayatı güzellemelerinin aksine, bencilce gezip tozmak değil; hayatı paylaşmak ve zorluklara karşı birlikte göğüs germek anlamına geliyor.2. Sosyal medyanın pompaladığı "lüks ve hazırcılık" illüzyonu
Evliliğin önündeki en büyük engellerden biri ekonomik şartlar gibi sunulsa da sokağın sesi asıl meselenin sosyal medyanın yarattığı "kusursuz standartlar" ve "hazırcılık" olduğunu fısıldıyor. Sosyal medya fenomenlerinin sergilediği şatafatlı hayatlar, gençlerin kafasında gerçek dışı evlilik şablonları oluşturuyor.
Eski dönemlerde çiftler evliliğe adım atarken durumlarına göre hareket eder, ailelerin de desteğiyle çeyizlerini ve yuvalarını el birliğiyle, yavaş yavaş inşa ederlerdi. Bugün ise sosyal medyanın yarattığı doyumsuzluk nedeniyle gençlerin daha evliliğin başında her şeyin "tam tekmil" ve kusursuz olmasını beklediği görülüyor.
Bir vatandaş, sosyal medyanın dayattığı bu standartçı zihniyeti şu çarpıcı örnekle eleştiriyor:
"Biz evlendiğimizde ne evim ne arabam vardı... Şimdikiler kafalarında belli bir standart çizmişler. O standardın dışındaki hiçbir şeyi kabul etmiyorlar. 'Sen benim standartlarımı gerçekleştiremiyorsan benimle birlikte olamazsın' diyorlar."
Özellikle çeyiz süreçlerinde "komşu ne der, el ne der" kaygısıyla hazırlanan kabarık istek listeleri ve "arabam varsa hanım benimle, arabam yoksa belki yok" şeklindeki menfaatçi zihniyet, evliliği manevi bir birliktelikten çıkarıp maddi bir ticarete dönüştürüyor. Sosyal medyadaki bu lüks dayatması, okulunu yeni bitirip hayata atılan gençleri daha yolun başında evlilik fikrinden tamamen soğutuyor.
3. Güvensizliği ve ahlaksızlığı normalleştiren dijital dünya
Sosyal medyada "bekarlık sultanlıktır" propagandası yapanların gizlediği en acı gerçek, aslında dijital dünyanın bizzat kendisinin güven ve sadakat bağlarını dinamitlediğidir. Katılımcıların büyük çoğunluğu, evlilik oranlarındaki düşüşün temelinde paradan ziyade ahlaki yozlaşma ve güven kaybı yattığını savunuyor.
Sosyal medya mecraları ve televizyon ekranlarındaki ahlak dışı yaşantılar, sadakatsizliği ve aldatmayı normal bir durummuş gibi topluma enjekte ediyor. İnsanların birbirine çok kolay ulaşabilmesi ve mahremiyet sınırlarının teşhir düzeyinde aşılması, kadın-erkek ilişkilerinde ciddi bir karakter erozyonuna yol açıyor.
Bir vatandaş, ahlak değerlerinin nasıl yerle bir edildiğini şu sözlerle haykırıyor:
"Güvensizlik, sosyal medyadaki figürler, dizide gördüğümüz ahlaksızlıklar insanları bence normalleştirdi... Para, ekonomi çözülse bile bu güvensizlik aşılmıyor. Karakterler çok bozuk, sosyal medya her şeyi bozdu."
Sosyal medyanın yarattığı bu güvensizlik ortamı, gençlerin birbirine şüpheyle bakmasına, "karşıma hiç düzgün biri çıkmıyor" diyerek köşesine çekilmesine neden oluyor. Yani sosyal medyanın "evlilik kötü" algısı, aslında kendi yarattığı güven bunalımını örtbas etmek için kullandığı bir savunma mekanizmasından ibaret.
Sonuç: Algılara karşı gerçek evlilik değeri
Sokaktan yükselen sesler net bir gerçeği haykırıyor: Evlilik kurumu kötü veya miadı dolmuş bir yapı değildir. Aksine evlilik; yalnız kalmamak, hayatı karakterli ve güvenilir bir insanla paylaşmak için insan fıtratının en büyük ihtiyaçlarından biridir.
Bugün "evlenmeyin" diye sosyal medyada algı yaratanlar; sabırsızlığı, doyumsuzluğu, sadakatsizliği ve menfaatçiliği "modernlik" ve "özgürlük" kılıfıyla gençliğe pazarlamaktadır. Evlilikten kaçışın arkasındaki gerçek sebep ekonomik sıkıntılardan ziyade; maneviyat eksikliği, sabırsızlık ve dijital dünyanın ahlaki değerler üzerinde kurduğu bu amansız kuşatmadır. Algılara kanarak kutsal bir yuvadan ve aile olmanın huzurundan kaçmak yerine; sadakate, karakter kalitesine ve mücadele ruhuna yeniden sarılmak sokağın gençliğe en samimi tavsiyesidir.
